کانون فرهنگیان اصفهان - isfkafa.ir


4:06 عصر چهارشنبه، 30 مهر 1393

به آموزش بیندیشیم و صلابت آموزشی داشته باشیم


وقتی پای صحبت کسانی که چهار سال کلاس اکابر قدیم یا ابتدایی آن دوران را طی کرده می‌نشینیم از سواد قدیم تعریف می‌کنند و وقتی از آنها می‌خواهیم مطلبی را بنویسند، می‌بینیم که خیلی خوب از عهده انجام این کار برمی‌آیند. به استثنای چند غلط املایی، مفهوم خواسته‌شده در متن ارائه شده توسط آنها نهفته است و جمع‌بندی مطالب کاملا در نوشته آنها مشهود است اما، زمانی که همین خواسته را از درس‌خوانده کنونی می‌خواهیم، می‌ماند و نمی‌تواند از عهده انجام آن برآید. با کلمات بازی می‌کند اما نتیجه‌ای را در پی ندارد. حتی از عهده نوشتن درخواست کوچکی برنمی‌آید. چرا این‌گونه است؟ مگر نمی‌گویند دانش‌آموز کنونی ما از تفکر بهتری برخوردار است؟ مگر دامنه اطلاعات در دنیای کنونی وسیع‌تر نشده است؟ چرا با این همه برخورداری باز هم میزان بهره‌وری کم است؟ تقصیر از کیست؟ معلم، دانش‌آموز یا نظام آموزشی ما؟ از کلاس دوم ابتدایی، ما درس جمله‌نویسی را در برنامه درسی داریم. این یعنی باید دانش‌آموز یاد بگیرد کلمات را کنار هم قرار داده و جملاتی مفهوم‌دار بسازد. جملات را به‌خوبی به‌هم پیوند دهد و درباره موضوعی مطلب بنویسد. اما آیا واقعا آنچه در تئوری و برنامه‌های مدون ما قرار دارد به مرحله اجرا هم در می‌آید؟ آیا در این زمینه موفق بوده‌ایم؟ اگر برنامه‌های کلاسی یا حتی برنامه‌های کلی آموزشی ما صوری نباشند و فقط برای رفع تکلیف و پاسخ بخشنامه‌ای به آنها نگاه نکنیم، طبعا به هدف می‌رسیم. معلم خود باید اهل مطالعه باشد، خودش هم بلد باشد حداقل در حد عادی بنویسد. دانش‌آموز را علاقه‌مند به مطالعه و نوشتن کند. به اصول و قواعد کار آشنا باشد و از دانش‌آموز کار بخواهد و او را هم به فعالیت وادارد. کار سختی نیست. کمی برنامه‌ریزی می‌خواهد. به هر دلیل و طریقی فقط در‌صدد افزایش درصد قبولی نباشیم بلکه، از همان ابتدا دانش آموز را پر بار و پر کار پرورش دهیم . بگذاریم فقط آن‌هایی که توانایی دارند (البته بعد از تلاش مثمر ثمر معلمان و نظام آموزشی) به کلاس بالاتر ارتقا پیدا کنند. آنقدر به درصد قبولی‌های بی‌برنامه و بدون دلیل صحه گذاشته‌ایم که مدیر مدرسه را هم به‌گونه‌ای بار آورده‌ایم که برای بالا بردن سطح قبولی مدرسه‌اش دست به دامان معلمش می‌شود و به طرق مختلف او را وادار به دادن نمرات می‌کند و مدیر هم سرافراز در مقابل اداره است که نمودارهایش سر به فلک کشیده است. بیاییم کمی برنامه آموزشی را در نهاد آموزش و پرورش مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم. واقعا به آموزش بیندیشیم و صلابت آموزشی داشته باشیم.

عبدالجلیل کریم پور

 

 

 

 

به اشتراک بگذراید
 

اخبار و مقالات را از طریق ای میل دریافت کنید:
خبرنامه