کانون فرهنگیان اصفهان - isfkafa.ir


4:37 عصر پنج‌شنبه، 29 آبان 1393

گزینشگری برای آموزش کودکان لازم است؟


چند روز قبل همزمان دو خبر یکی مربوط به گزینش مربیان مهدکودک و یکی مربوط به یک مورد کودک‌آزاری در رسانه‌ها منتشر شد. در رابطه با گزینش کسانی که قرار است در مهدکودک‌ها، پیش‌دبستانی‌ها و حتی مدارس ابتدایی با کودکان سروکار داشته باشند و نقشی که می‌تواند گزینش صحیح در کنترل و کاهش موارد کودک‌آزاری ایفا کند، بسیار می‌توان سخن گفت. واقعیت امر این است که همچنان ما با مواردی از کودک آزاری در مهد کودک‌ها، پیش‌دبستانی‌ها و مدارس ابتدایی مواجه هستیم. تعدادی از این کودک‌آزاری‌ها رسانه‌ای شده و مورد پیگیری قرار می‌گیرد. نمی‌توان ادعا کرد که اگر یک نفر از تمامی فیلتر‌ها رد شود دیگر دست به رفتار ناشایست علیه کودکان نخواهد زد. به هر حال ممکن است هر فردی بنا به شرایطی اقدامی اینچنینی انجام دهد اما، گزینش اگر درست و با معیارهای صحیح باشد ریسک کار را پایین می‌آورد و کودک‌آزاری را در نهاد‌های آموزشی کاهش می‌دهد همانطور که گزینش افراد مناسب برای برخورد با کودکان و پرداختن به امر آموزش و پرورش آنها باعث می‌شود، آموزش در دوران کودکی که از حساسیت بالایی هم برخوردار است کیفیت بهتری پیدا کند. در زمینه گزینش برخی مسائل مطرح است. شاید لازم باشد در گزینش مربیان مهدکودک‌ها به وضعیت فرد و به‌ویژه فرزند داشتن او توجه نشان داد. بررسی‌ها نشان می‌دهد کسانی که خود فرزندی دارند، بهتر با کودکان کنار می‌آیند و رفتار مناسب‌تری دارند. با وجود این، نمی‌توان این محدودیت را قائل شد که برای مثال کسی که در مهدکودک فعالیت می‌کند حتما باید متاهل و دارای فرزند باشد. آموزش تخصصی و مطالعه کمک شایانی به افرادی می‌کند که قرار است با کودکان سروکار داشته باشند. لازم است در گزینش‌هایی که در این زمینه انجام می‌شود، این مساله موردتوجه قرار بگیرد که فرد تحصیلات مرتبط داشته باشد. کسانی که در دانشگاه درس‌هایی را خوانده‌اند که مرتبط با کار با کودکان و آموزش آنهاست، قطعا بهتر از کسانی که چنین آموزش‌هایی را ندیده‌اند فعالیت خواهند کرد. از طرف دیگر، ابزار‌های روانشناسی و تست‌های شخصیت می‌تواند به ما در گزینش صحیح کمک کند. به‌صورت کلی شخصیت‌شناسی افراد می‌تواند ما را راهنمایی کند که آیا یک فرد برای کاری مناسب هست یا نه. در گزینش به جای پرداختن به سوابق بی‌ربط بهتر است، شخصیت فرد و گذشته‌اش از نظر سلامت اجتماعی و روانی مورد تاکید قرار گیرد. در گزینش‌هایی که اغلب اتفاق افتاده گزینشگران به موضوعاتی توجه نشان داده‌اند که لازم نبوده است. آنها اصل را کنار گذاشته و به فرعیات پرداخته‌اند و شاید دلیل برخی مشکلاتی که به وجود آمده است همین گزینش نادرست باشد. وقتی مساله اخلاق فرد موردتوجه قرار می‌گیرد و فاکتور‌هایی که این بررسی بر اساس آنها انجام می‌شود، فاکتور‌هایی نادرست هستند و افراد با ظاهرسازی می‌توانند گزینشگران را متقاعد کنند، در آینده افراد دست به کار‌هایی می‌زنند که زیانبار است. به‌هر حال در گزینش باید به مسائل تخصصی‌تر اهمیت داد هرچند، همانطور که عنوان شد برای کاهش مشکلاتی که در حوزه آموزش کودکان هست، تنها گزینش کافی نیست. علاوه بر گزینش باید نظارت مستمری انجام شود همانطور که در مقوله کودک‌آزاری لازم است کودکان مهارت‌هایی را بیاموزند تا بتوانند رفتار‌ها را تشخیص دهند و حد روابط را بدانند. در واقع، اگر به فکر کنترل و کاهش کودک‌آزاری هستیم باید مسائل مختلف را مدنظر قرار دهیم. بیش از هر چیز باید کار را به کسانی بسپاریم که صلاحیت‌های لازم را دارند. همزمان نباید از نظارت غافل شویم. از طرف دیگر، همانطور که عنوان شد بخشی از مشکلات موجود به این دلیل رخ می‌دهند که کودکان و خانواده‌ها مهارت‌های لازم را نیاموخته‌اند. لازم است در این زمینه اقدامات فراگیری انجام شود. تامین حقوق کودکان و پاسداشت ارزشمندی کودک منوط به اقداماتی است که متولیان امر باید انجام دهند و انجام این اقدامات تاثیرات مناسب زیادی دارد همانطور که، غفلت از آنها آسیب‌زاست. مسئولان امر و کسانی که وظیفه دارند به کودکان و والدین مهارت های لازم برای مواجهه را بیاموزند، گاه با این اعتقاد که برخی چیز ها را نباید به کودکان گفت و یا اینکه زدن چنین حرف هایی به والدین باعث نگرانی آنها می شود از این کار اجتناب می کنند. این در حالی است که بررسی ها نشان می دهد کتمان موضوعات و عدم آموزش زیانبار خواهد بود. باید کودکان متناسب با سن و جنسیتشان آموزش ببینند و مهارت های لازم برای مواجهه با مشکلات را فر بگیرند. این وظیفه نهاد های آموزشی است که آموزش های مناسب و متناسب را تدوین کنند.

شیوا دولت آبادی(مدیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان)

 

 

 

 

به اشتراک بگذراید
 

اخبار و مقالات را از طریق ای میل دریافت کنید:
خبرنامه